Livre
Néerlandais

Commentaires

Reis van de laatste kans

Is er na Moby Dick plaats voor nog een roman over walvisjagers? Zeker wel, zo bewijst Ian McGuire met het ijzersterke Het Noordwater.

De kaarten die de Engelse schrijver Ian McGuire bij aanvang op tafel legt, zijn behoorlijk versleten. Een man wil verdwijnen, zijn leven vergeten, 'opgaan in zijn omgeving'. Hij hoopt dat te doen aan boord van een schip en is daarmee niet de eerste in letterenland die zichzelf zo wil heruitvinden. Bovendien zit er een reukje aan de expeditie - nog zo'n cliché. In de handen van een minder vaardige auteur zouden deze gemeenplaatsen storen, McGuire maakt er een klassiek gegeven van.

De man met het verleden is dokter Sumner, een Schotse arts die verslaafd is aan opium. Hij wordt scheepsdokter op de Volunteer, een walvisvaarder die koers zet richting het Noordwater. Hoe noordelijker, hoe meer walvissen, zo vertelt de kapitein. In het noorden ligt er namelijk meer ijs: walvissen voelen er zich veiliger, ze weten dat schepen vaak vast komen te zitten tussen de ijsplaten.

De laatste walvisvaart

Aanvankelijk heeft de dokter weinig te doen, hij leest Homerus, teke…Lire la suite

In ‘Het noordwater’ maken we kennis met Sumner, een chirurg die medio negentiende eeuw uit het Engelse koloniale leger in India wordt gezet en op zijn 27e met – bijna – lege handen terugkeert naar Engeland. Hij scheept in op een walvisvaarder die de zomer in het noordpoolgebied zal doorbrengen. Helaas stuurt de kapitein aan op een schipbreuk om verzekeringsgeld op te strijken. Wanneer het jachtseizoen ten einde loopt, zet hij het schip op een levensgevaarlijke koers naar het noorden. Er volgt een verhaal van geweld, hoop en verderf naar de diepste en donkerste kern van de aarde én van de mens. Indrukwekkende tweede roman van McGuire, die in deze historische roman rijke symboliek gebruikt om de beklijvende reis van Sumner te beschrijven. Een roman die de donkerste kanten van de mens belicht en zo doet denken aan Joseph Conrad.