Boek
Nederlands
Een 11-jarig meisje praat niet meer na het overlijden van haar vader en dat is van invloed op het leven van haar moeder en haar broer.
Onderwerp
Geweld ; gezin
Titel
Welkom in Amerika
Auteur
Linda Boström Knausgård
Vertaler
Maydo Van Marwijk Kooy
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Zweeds
Oorspr. titel
Välkommen till Amerika
Uitgever
Amsterdam: De Geus, © 2018
119 p.
ISBN
9789044539127 (hardback)

Besprekingen

Een niet zo lichte familie

Roman. De ex-vrouw van Karl Ove Knausgård vertelt in haar nieuwste roman het coming-of-ageverhaal van een getroebleerd meisje. De 11-jarige Ellen zwijgt, want groeien en praten gaan niet samen.

In 1965, kort nadat de Franse schrijver Louis-René des Forêts in een gedicht de verdrinkingsdood van een kind had beschreven, verdronk zijn eigen 14-jarige dochter. Des Forêts was zo geschrokken van wat hij als de invloed van de taal op de realiteit ervoer, dat hij voor vele jaren stopte met schrijven.

Ellen, de 11-jarige verteller van Welkom in Amerika, kent dat gevoel. 'Ik heb hardop aan God gevraagd om papa dood te laten gaan en toen deed hij dat.' Ze kreeg wat ze wilde, maar is bang geworden voor de kracht van haar gedachten. Daarom is ze 'al een tijdje geleden opgehouden met praten'.

Er is natuurlijk meer aan de hand. Ellen worstelt met volwassen worden. Ze voelt dat ze niet tegelijk kan 'groeien en praten'. Voor haar moeder is haar zwijgen theatraal, 'een soort weigering' van het leven; voor Ellen voelt het als een levensnoodzakelijke keuze.

Theater heeft het leven van het gezin bepaald. Ellens mooie, vrolijke moeder werd actrice toen z…Lees verder

Welkom in Amerika

Eerste zin. Ik ben nu al een tijdje opgehouden met praten.

Stille kinderen. Veel ouders zouden er een nier voor over hebben, maar Ellen drijft haar zelf opgelegde zwijgplicht wel heel consequent door. Ze is namelijk bang voor haar eigen woorden. Tijdens een gesprek met God smeekte ze Hem om de dood van haar vader, en nu die onder de zoden ligt, is ze toch enigszins geschrokken van haar woorddaad. Met stomheid geslagen observeert ze haar broer, die zich heeft opgesloten in zijn muziekkamer, en haar moeder, die in de woonkamer toneelles geeft – zij maken lawaai voor drie. Onder die stolp krijgt Ellen nog spookbezoek van haar manisch-depressieve vader, maar die neemt haar niets kwalijk: zijn leven was heftig genoeg, de rust is welgekomen. In korte zinnetjes naait Linda Boström Knausgård – ja, de vrouw van – het leed van Ellen tot een lappendeken van waanzin. Kleine naaldenprikken zijn het: eentje doet geen pijn, maar hou het lang genoeg vol en je krijgt een boek dat bloedt als een open wonde. Boström laat Ell…Lees verder

'Ik ben nu al een tijd geleden opgehouden met praten. Iedereen is eraan gewend. Mijn moeder. Mijn broer. Mijn vader is dood, dus ik weet niet wat hij ervan zou zeggen.' Zo begint het relaas van de elfjarige Ellen. Ze voelt zich schuldig aan de dood van haar vader, een manisch-depressieve man die dronk en agressief kon zijn: 'Ik had toegang tot God. God en ik hebben mijn vader gedood. We hadden het definitief opgelost. God en ik.' Met haar zwijgen daagt ze haar broer uit, en haar moeder, een succesvolle actrice: 'We waren een licht gezin. Mama was licht genoeg voor ons allemaal. Ze overstelpte ons met licht.’ Soms krijgt Ellen bezoek van haar overleden vader: 'Toen ik op mijn kamer kwam, was papa er. Hij zat in mijn stoel te fluiten. Hoe kon ik hem zijn mond laten houden? Niet met mijn mes, want hij was al dood.' Met haar stilte heeft ze het huis opnieuw ingericht: 'Het was alsof het appartement stond na te hijgen van de inspanning.' Moet ze de rest van haar leven zwijgen? De Zweedse a…Lees verder