Boek
Nederlands

Poes denkt aan vis

Judith Koppens (auteur), Eline Van Lindenhuizen (illustrator)
+1
Poes denkt aan vis
×
Poes denkt aan vis Poes denkt aan vis

Poes denkt aan vis

Judith Koppens (auteur), Eline Van Lindenhuizen (illustrator)
Doelgroep:
Vanaf 0-2 jaar
Genre:
Poes is verdrietig want Vis beweegt niet meer. Giraf ziet dat Vis dood is. Samen met Giraf en Hond maakt Poes een mooi plekje voor Vis. Prentenboek met paginagrote illustraties in zachte kleuren. Vanaf ca. 2,5 jaar.
Onderwerp
Dood, Huisdieren
Titel
Poes denkt aan vis
Auteur
Judith Koppens
Illustrator
Eline Van Lindenhuizen
Taal
Nederlands
Uitgever
Hasselt: Clavis, 2012
[28] p. : ill.
ISBN
9789044817874 (hardback)

Besprekingen

Na 'Een lange nek is fijn' en 'Samen op de wip'* is dit het derde deel in de serie 'Het Dierenplein', over sociale omgangsvormen binnen een groep. Na de blijmoedigheid van de eerdere delen wordt nu een zwaar onderwerp aangeroerd. Op een dag treft Poes haar kameraadje Vis levenloos in de kom aan. Als Poes beseft dat Vis dood is, is zij erg verdrietig. Dankzij de steun van haar vrienden Giraf en Hond lukt het Poes om haar verdriet te verwerken en in te zien dat het leven van dierbaren niet hoeft te eindigen met de dood. Een vergelijking met de klassieker 'Kikker en het vogeltje' van Max Velthuijs is onvermijdelijk. Helaas kan dit prentenboek hier niet aan tippen. Het verhaal ontbeert het ontroerende en gevoelige karakter van het eerdere voorbeeld. De illustraties van Eline van Lindenhuizen zijn weliswaar kleurrijk en aansprekend, maar qua expressie en emotie van de hoofdfiguren moet ook op dit vlak 'Poes denkt aan Vis' in 'Kikker en het Vogeltje' haar meerdere erkennen. Voor peuters van…Lees verder

Poes denkt aan Vis

Op het dierenplein leven alle dieren samen. Aap, Poes, Muis, Giraf, Konijn en Hond zijn dikke vrienden. Op een dag komt Hond bij Poes op bezoek en ziet hij dat Poes verdrietig is. Er is iets mis met Vis. Hij doet raar, vindt Poes. Ze proberen Vis weer aan het zwemmen te krijgen, maar niets helpt. En dan komt Giraf; die ziet dat Vis dood is. Ze begraven Vis in de tuin. Omdat Vis van water hield, brengen de dieren hem regelmatig water. Ze denken dan eventjes aan Vis. En na een hele tijd, verschijnt er een oranje bloem op de plaats waar Vis begraven werd.
Een eenvoudig prentenboekje over omgaan met verdriet en de troost van vriendschap. De dieren worden voorgesteld op de schutbladen vooraan, elk met hun specifieke eigenschappen. Een leuk begin. Dan wordt het verhaal heel rustig en bedachtzaam verteld, met veel ruimte voor emoties. Die emoties kan je ook goed aflezen van de tekeningen: weinig achtergronden, alle aandacht gaat naar het beperkte aantal personages en hoe zij zich voele…Lees verder

Suggesties